اولین همایش کانون نهادهای سرمایه گذاری ایران - مورخ 16/12/1386

مکـان برگزاری: تقاطع جلال آل احمـد و بزرگـراه شهید چمران، زیر پل نصر (گیشا)، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران ، سالن اجتماعات الغدیر.
موضوع همایش: پیش نیازهای اصلی واگذاری بنگاه های اقتصادی دولتی.

افتتاحیه این همایش با سخنرانی جناب آقای دکتر علی ثقفی، دبیرکل کانون نهادهای سرمایه گذاری ایران آغاز شد. متن این سخنرانی به قرار زیر می باشد:

بسم اله الرحمن الرحیم
سلام علیکم
صبح همگی شما به خیر و شادی
به اولین همایش کانون نهادهای سرمایه گذاری ایران خوش آمدید. مقدم همه مدیران و مسئولین محترم را گرامی می دارم. از همکارانی که بنده را در برگزاری این همایش یاری کردند تشکر می کنم. از مسئولین محترم دانشکده مدیریت دانشگاه تهران به خصوص جناب آقای دکتر سید جوادین و جناب آقای دکتر کاوه مهرانی تشکر می کنم.


هدف از برگزاری همایش
هدف از برگزاری این همایش، معرفی کانون و بیان انتظارات آن از اعضا و اعلام نظر و انتظارات سازمان بورس و اوراق بهادار و اعضای محترم از کانون است. چند موضوع که مدتهاست دغدغه بازار اوراق بهادار است امروز مطرح می شودتا دیدگاهها بیان گردد. اکثر نخبگان بازار اوراق بهادار در این همایش حضور دارند، لذا بیان مطالبی که در خور این محفل باشد بسیار مشکل است. بنده برای یادآوری نکاتی را عرض می کنم.
هدف تشکیل کانون
هدف از تشکیل کانون، ارتقای کارآیی و تعمیق بازار اوراق بهادار، توسعه همکاری های حرفه ای و تنظیم روابط بین اعضای کانون است. چگونه می توان به این هدف ها رسید و در جهت آن حرکت کرد.
بر اساس نظریه های موجود، کارآیی بازار مستلزم شرایطی است که همه از آن مطلع هستید(مفروضات کارآیی، صفربودن هزینه معاملات، بدون هزینه بودن اطلاعات،انعکاس فوری اطلاعات و ...zero transaction cost zero information cost ). پس یکی از کارهای مهم کانون تحقق نسبی چنین شرایطی است.
از سال 1369 تا به حال حدوداً 16 تا 17 سال سازوکار بازار در این کار چقدر موفق بوده است؟ قراین و شواهد نشان می دهد که هنوز راه درازی تا کارآیی مناسب باید طی شود. در حال حاضر گردش امور به نحوی است که برخی از اشخاص می توانند از رانت اطلاعاتی بهره ببرند و یا بازار را تابع شایعاتی کنند که عده ای از آب گل آلود ماهی بگیرند. به این دلیل بخشی از معاملات اوراق بهادار تنها منجر به جابه جایی ثروت از گروهی به گروه دیگر می گردد بدون اینکه به ثروت کل جامعه چیزی اضافه شود(چون انسان موجودی اجتماعی و اقتصادی است). آنچه موجب افزایش ثروت کل می شود افزایش تولید ناخالص داخلی است. به عبارت دیگر اگر بتوانیم بیشترین تولید را با مبلغ معینی از منابع ایجاد کنیم، منابع اقتصادی به نحو بهینه تخصیص می یابد و همه افراد جامعه از آن منتفع خواهند شد.
قطعاً همکاران نهادهای سرمایه گذاری با استفاده از ساز و کار بازار اوراق بهادار و توانمندی بالا در تحصیل و تحلیل اطلاعات، بالقوه قادرند جاهای مناسب سرمایه گذاری را پیدا کنند، و به این ترتیب خلق ثروت می کنند.کانون محل تجمیع این نهادها است. در هر نهادی چندین نفر خبره و نخبه وجود دارد. وحدت فکری و یگانگی بین این خبرگان موجب پویایی بازار و دست اندرکاران آن خواهد شد. این همگرایی به آرامش و دور اندیشی می انجامد و از هدر رفتن نیرو و منابع جلوگیری می شود.
اگر چه تلاش بر وحدت خبرگان توسط افراد معدودی صورت گرفته ولی وجود پول آن هم به مبالغ زیاد در بازار و انگیزه های شخصی و نبود نظارت کافی و مناسب و اطمینان به فرد به جای ایجاد ساز و کار نظارتی سبب شد، تعدادی کج روی کنند. از طرفی دولتی بودن بسیاری از بنگاه های اقتصادی بزرگ و تأثیر آنها بر شرکت های پذیرفته شده در بورس موجب شده تصمیماتی که دولت در سطح این بنگاه ها اتخاذ می کند، بلافاصه تأثیر آن در بورس ظاهر و به عنوان دخالت دولت در بازار تلقی گردد. همچنین تصمیمات حکومت در سطح کلان مثل وضع عوارض و مالیات و غیره و چگونگی اجرای این تصمیمات، قیمت اوراق بهادار را دچار نوسانات شدید می کند که در موارد زیادی بدون مشورت با دست اندرکاران بازار صورت می گیرد.
شرکت های سرمایه گذاری ویژگی های مشترکی دارند، ضمن آنکه هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند. با ایجاد کانون بر اساس قانون باید تلاش شود، نگرش خبرگان به هم نزدیک شود و به نقطه ای مشترک سوق داده شود و در سایه آن به همدلی و هماهنگی برسند. پس کانون، مرکز یگانگی و رسیدن به هدف های کلی است، ضمن آنکه ویژگی های خاص هر نهاد سرمایه گذاری حفظ می شود.
جامعه از خبرگان توقع دارد که هماهنگ باشند، عدم هماهنگی خبرگان به ضرر جامعه است، از این رو، تشکیل این کانون و کانونهای دیگر به لحاظ سرگرم شدن نیست. باید به این کانونها که با هدف تعامل و هماهنگی تشکیل می شوند، برای رفع مسئله های استراتژیک نگاه کرد، انسجام فکری بین خبرگان از راه تعامل و همکاری سازنده به دست می آید. کانون محلی است که جای اظهار نظر همه را فراهم می آورد.
اگر خبرگان بازار دچار تضاد شدید باشند، جامعه را نیز دچار تضاد و آن هم از نوع روانی می کند و آثار مخرب دارد. یکی از این آثار باز کردن راه نفوذ برای بدخواهان است.کانون تلاش می کند با ایجاد زمینه های زیر، انسجام فکری را فراهم آورد.
1) ایجاد زبان مشترک: داشتن درک متقابل از مفاهیم، مسائل و فکرهای ارائه شده
2) تدوین آیین نامه اخلاق حرفه ای
3) انعکاس عمومی دغدغه های مشترک اعضای کانون
4) ایجاد فضای سالم برای ارائه نظرات به مراجع ذی ربط
5) رفع اختلافات اعضا از طریق حکمیت
6) همکاری با نهادهای نظارتی برای جلب اعتماد مردم و نمایندگان آنها
بخشی از زمینه های فوق از طریق آموزش، بخشی از طریق انتشار نشریه و بخشی از طریق برگزاری همایش های تخصصی و بخشی از طریق نشست ها و گردهمایی های دوستانه و بخشی از طریق نظارت درونی و بخشی از طریق نظارت بیرونی میسر می شود.
فعالیت های کانون باید منجر به جلب اعتماد مردم، مجلس و دولت شود. یکی از ویژگی های جلب اعتماد عمومی بی طرفی است. خصوصی سازی به معنی اینکه هر شرکت، هر کاری می خواهد بکند، نیست. بلکه باید تابع مقرراتی باشد. به همین دلیل،کانون، سازمانی است خود انتظامی و با وضع مقررات و اجرای آن تلاش خواهد کرد، همدلی و همراهی و هماهنگی بین خبرگان بازار را فراهم نماید.بی شک انجام این امر بزرگ بدون کمک و یاری شما میسر نخواهد شد.
با دست مهربان دست مرا بگیر یک بوسه ام بده از من دو بوسه گیر
در ادامه این همایش سخنرانان به ایراد سخنرانی با موضوعات زیر پرداختند که اسامی این افراد به قرار زیر می باشد:
1- جناب آقای دکتر صالح آبادی (کانون از دید مقام ناظر بازار سرمایه).
2- جناب آقای مهندس اتابک (سیمان و کنترل قیمت فروش).
3- جناب آقای عسگری مارانی (معادن «بهره مالکانه و پروانه بهره برداری»).
4- جناب آقای دکتر اسماعیلی دانا (پتروشیمی و قیمت خوراک).
5- جناب آقای دکتر معظمی (پیمانکاری و قراردادهای دولتی).